..

بسم الله الرحمن الرحیم

فعل ماضی استمراری درزبان عربی

فعل ماضی :فعلی است که درگذشته انجام وتمام شده است. مانند: رفت .

فعل ماضی استمراری : فعلی است که در گذشته چند بار تکرار شده است. مانند: می رفت.

         برای ساختن فعل ماضی استمراری درعربی :

فعل   کمکی (کانَ ) + فعل مضارع هم صیغه(شخص)

مانند : کانَ یَذهبُ    : می رفت

وگـاه بـیـن (کـانَ) و(فـعـل مـضـارع ) فـاصـلـه مـی افـتـد .

کانَ + اسم + فعل مضارع ــــــــــــــــــــــــــ کان َ الرجلُ   یُســـافرُ :مرد مسافرت می کرد.

نكته: اگر بعد از كان يك اسم بيايد كه آن اسم علامت

(_ُ___ٌ‌__)ويا( انِ )ويا (ونَ)

داشته باشد .كانَ بصورت مفرد مي آيد در غير اين صورت با فعل جمله بايد مطابقت

كند يعني صرف بشود

مانند:

كانَ طُلّابُ الجامِعَةِ يَدْرُسونَ فِي المَكتَبَةِ

دانشجويانِ دانشگاه در كتابخانه درس مي خواندند.

بعد كانَ طلابُ آمده يعني كلمه اي كه ضمه گرفته پس مطابقت كان با فعل لازم نيست

كانَ فريقٌ مِنهُمْ يسمعونَ كَلامَ اللهِ

گروهي از آنها كلام خدا مي شنيدند.

بعد كان فريقٌ آمده يعني كلمه اي كه تنوين گرفته پس مطابقت كان با فعل لازم نيست

فقط بايد توجه داشته باشم اگر كلمه بعد كانَ مونث باشد فعل ما بصورت مونث مي آيد. يعني

بصورت (كانت) واگر مذكر باشد بصورت مذكر مي آيد يعني (كانَ)

مانند نمونه:

كانَ أخي الصَّـغـيـرُ يـَكـتـُبُ واجـبـاتِـهِ

(برادر كوچكم تكاليفش را مي نوشت)

                                         مذكر است

كانت أُختي الصَّـغـيـرة تـكـتـُبُ واجـبـاتِـهـا

 (خواهر كوچكم تكاليفش را مي نوشت)

                          مونث  است

وَما ظَلَمهم الله وَلکنْ ُكانوا أَنْــفُـسَـهُـمْ یظْلِمُونَ

وخدا به آنها ستم نكرد ولي خود به خويشتن ستم مي كردند.

الان توجه كنيد كلمه بعد كانَ نه ( _ُ)گرفته  نه  (-ٌ)  ونه  (انِ) و (ونَ  )

لذا بايد فعل كانَ را مطابق با فعل جمله صرف كنيم.    

صرف   فعل ماضی استمراری :

  ضمیر         ماضی(كان)             مضارع           ماضی استمراری             ترجمه

من               كُـنْـتُ                         أذْهَـبُ             كُنْتُ أذْهَـبُ                    مي رفتم 

تو(مذكر)        كُـنْـتَ                          تَـذْهَـبُ           كُنْتَ تَـذْهَـبُ                مي رفتي

تو(مونث)       كُـنْـتِ                          تـَذْهـَبينَ           كُنْتِ تـَذْهـَبينَ                مي رفتي

او(مذكر)        كـانَ                              يَـذْهَـبُ           كـانَ يَـذْهَـبُ                مي رفت

او(مونث)      كـانَـتْ                           تَـذْهـَبُ            كـانَتْ تَذْهَـبُ                 مي رفت